Ustawa o zawodzie psychoterapeuty

Jak do tej pory nie udało się w Polsce wprowadzić dobrej ustawy o zawodzie psychoterapeuty. Dobrej, czyli takiej, która służyła by zarówno psychoterapeutom, ośrodkom szkolącym, a także osobom korzystającym z psychoterapii. Dotychczasowe projekty ustawy o niektórych zawodach medycznych zawierały niekorzystne dla wszystkich grup warunki. Zawód psychoterapeuty został mocno zawężony, w krzywdzący dla psychoterapeutów sposób, co wzbudziło protesty wielu specjalistów i organizacji zrzeszających. Projekty te zakładały również monopolistyczne prawa do przyznawania certyfikatów i akredytowania ośrodków szkolenia psychoterapii dla dwóch wybranych organizacji pożytku publicznego (sic!) tj.: Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.

Dlaczego potrzebna jest ustawa regulująca zawód psychoterapeuty

  1. Żeby zabezpieczyć pacjentów przed nieprofesjonalistami – dając im informację kto jest rzeczywistym psychoterapeutą, a kto używa tego tytułu niezgodnie ze swoim wykształceniem (np. psycholodzy lub lekarze)

  2. Żeby nie powtórzyła się sytuacja rodziny pp. Bajkowskich – gdzie psychoterapeuci Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, z powodu swojej niekompetencji klinicznej i postępowania nieetycznego, choć zgodnego z prawem, spowodowali odebranie dzieci z normalnej rodziny.

  3. Żeby zapewnić pacjentom szeroki dostęp do psychoterapii. Żeby profesjonalni, dobrze wykształceni psychoterapeuci mogli leczyć niezamożnych pacjentów w NFZ (obecnie zatrudnia się tam głównie psychologów i certyfikowanych przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne). W Polsce, wg. szacunków prof. A. Pritza z wiedeńskiego Sigmund Freud University, brakuje około 17. 000 psychoterapeutów.

  4. Żeby profesjonalni psychoterapeuci uzyskali bezpieczeństwo od zawłaszczania swojego zawodu przez inne zawody (psychiatrów, psychologów), których korporacje - Polskie Towarzystwo Psychiatryczne i Polskie Towarzystwo Psychologiczne - koncesjonowane jeszcze przez PZPR, wciąż, po 20 latach, próbują utrzymać postkomunistyczny monopol.

Polska Rada Psychoterapii, która zrzesza przedstawicieli różnych organizacji i modalności psychoterapeutycznych w Polsce wyszła na przeciw nieuczciwym działaniom lobbystycznym. Stworzyła własny, rzetelny projekt rozporządzenia o zawodzie psychoterapeuty (kliknij, aby zobaczyć) oparty na standardach europejskich. Wyodrębnia psychoterapię z zawodów medycznych i wyłączają ją z działań lobbistycznych.

Działania Polskiej Rady Psychoterapii ukierunkowane są także na współpracę z Ministerstwem Zdrowia i Narodowym Funduszem Zdrowia. Dzięki temu psychoterapeuci dają pacjentom dostęp do szybkiej i bezpłatnej psychoterapii w godnych warunkach, o które tak trudno dzisiaj w ośrodkach publicznych.

Polska Federacja Psychoterapii jest członkiem Polskiej Rady Psychoterapii i wspiera jej działania. Przedstawicielem w Radzie z ramienia PFP są Anna Antoniewicz i Małgorzata Lesińska-Wilczek.

Zapraszamy na stronę Polskiej Rady Psychoterapii: www.psychoterapiawpolsce.pl